Zomerweek – Getuigenissen

Getuigenissen Vrij Zijn Zomerweek 2019

‘De Zomerweek was heel leuk en gaaf. Het heeft mij echt geholpen. Vroeger twijfelde ik altijd een beetje aan God, omdat iedereen zei dat ze God hadden gehoord of gezien, maar ik had dat zelf nog nooit meegemaakt. Tot de Zomerweek. Ik ben zelfs genezen van mijn appelallergie. Vandaag heb ik in de kerk mijn getuigenis gegeven over wat ik tijdens Zomerweek heb meegemaakt. Volgend jaar wil ik heel graag weer komen.’

‘Dank jullie wel voor de gave tijd die onze zoon heeft gehad in de jongerentent! Het is echt een wonder dat het zo goed ging met hem en dat hij toch de hele week in de tent is geweest. Hij heeft zelfs een appgroep overgehouden aan de Zomerweek. Op de avond dat er een kampvuur was, verbaasden we ons erover dat hij een uur na afloop van de dienst nog steeds niet bij het huisje was. Stiekem keken we waar hij was. Toen we hem zagen praten met een andere jongere zijn we stilletjes en in verwondering teruggelopen. Het was heel fijn dat het team op de hoogte was van alles en dat hij de ruimte kreeg te doen wat hij zelf goed vond. Toen een van de leiders donderdagavond vertelde dat hij weer in de tent zat in plaats van aan de bar en hoe het ging, heb ik gehuild. Zo mooi en wonderlijk zijn Gods wegen. Vier jaar lang wilde en kon hij niet tegen het geluid en ging hij noodgedwongen met een koptelefoon op met ons mee. Toen we de eerste keer met z’n allen gingen, hebben we samen gebeden. Toen hij zondagavond niet meteen naar huis kwam vonden we dat al wonderlijk. Hij ging de hele week met blijdschap naar de diensten en deed zelfs mee met de buitenactiviteiten. Echt een wonderlijke God hebben we.’

‘Afgelopen Zomerweek is er na een seminar van Pieter Zwart voor mij gebeden. Na afloop van het seminar stond ik samen met een echtpaar uit het gebedsteam te wachten om nog even met Pieter te praten. Tijdens het wachten raakten wij aan de praat en vroeg ik hen om voor mijn been te bidden. Ik had enorm veel last van een inwendige spatader in mijn been. Vijftien jaar geleden is er een ader operatief verwijderd en twaalf jaar terug is er een ader gelaserd. De laatste weken had ik opnieuw klachten. Zij hebben voor me gebeden en de klachten zijn helemaal weg! Prijs de Heer!’

‘Tijdens de jongerendiensten heeft God mij een nieuwe start gegeven. Ik heb in een periode gezeten waarin ik een jongen toeliet in mijn leven die geen positieve invloed had op mij. We kregen een knipperlichtrelatie waarin er dingen gebeurden die ingingen tegen Gods principes. Ik was me daar goed van bewust. Ik had het gevoel dat God niet meer dicht bij me was. Ik miste Hem ontzettend. Het lukte me alleen niet om van deze jongen af te komen. Ik voelde me gevangen en heb meerdere malen wanhopig naar God geschreeuwd om mij uit die situatie te halen. Mijn verstand wist wat ik moest doen, maar er was telkens iets wat ervoor zorgde dat die jongen in mijn leven kwam en ik me door hem liet beïnvloeden. Tijdens de jongerendiensten werd ik bevrijd en werden de banden met deze jongen doorbroken. Dit is eerder ook al een keer gebeurd tijdens een andere conferentie. Ik snapte dan ook niet waarom ik dit soort verslavend gedrag naar hem had. De banden waren toch doorbroken? In de dienst van Gerard de Groot kwam ik erachter dat er meer was. Hij deed een oproep om naar voren te komen wanneer je telkens pogingen deed om met iets te breken, maar dat je als een jojo weer werd terug geslingerd en je weer van voor af aan kon beginnen. Toen ik dit hoorde wist ik dat deze oproep voor mij was. Ik ging naar voren en liet voor me bidden. Nu, enkele weken na de Zomerweek kan ik echt zeggen dat ik vrij ben. Ik heb geleerd dat je goed moet uitkijken wie je in je leven toelaat. Het oogde voor mij eerst heel onschuldig, ondanks dat er af en toe een alarmbel afging. Ik ben te lang niet eerlijk tegen mezelf geweest en dacht dat ik het zelf wel kon. Ik hield toch immers van deze jongen? En hij hield toch van mij? Maar toch bracht het me niet dichter bij God, integendeel. Ik ben blij dat ik nu vrij ben.’

‘In mijn groep op de Zomerweek hadden we een jongetje dat nogal stottert. Nu was het zo dat Arjen ten Brinke bij ons kwam spreken en hij vertelde dat hij vroeger stotterde. Helaas kon het jongetje er niet bij zijn. Dat vond ik erg jammer. Later ben ik even bij hem langs gegaan met een ijsje en sprak ik zijn moeder, die vertelde dat hij vaker pech heeft en dat hij best verdrietig was hierover en dat hij had verteld dat hij dacht dat God dan wel niet van hem zou houden. We hebben later die dag in een groepje ook voor hem gebeden. De volgende dag sprak Gerard de Groot bij ons en warempel, hij sprak ook over stotteren! Je had het gezicht van dat jongetje moeten zien. Normaal is hij heel verlegen, maar nu snelde ook hij naar voren bij de oproep en werd net als vele andere kinderen gezalfd en werd er voor hem gebeden. Ik weet zeker dat hij zich door God gezien wist. God is goed en weet precies wat Hij doet!’

‘Afgelopen zomer zat ik met mijn twee tieners in een tent bij de Zomerweek. We hebben het heel erg warm gehad en hebben vreselijk gezweet, maar wat hebben we weer ontzettend genoten. Misschien was dit wel de tiende keer dat ik deze week bezoek. Mijn man gelooft (nog) niet en ging niet mee naar de conferentie. Vorig jaar is mijn zoon (nu vijftien jaar) halverwege de week naar huis gegaan. Hij had het helemaal niet naar zijn zin. Het was te warm om te voetballen, het zwembad werd verbouwd en in het meer zat blauwalg. Het lukte daardoor ook niet goed om aansluiting te vinden, en hij ging al niet met een goed humeur de week in. Ik heb er het afgelopen jaar veel voor gebeden en gelukkig is hij dit jaar wel weer meegegaan en hij heeft een hele mooie tijd gehad! Op vrijdag kwam mijn man kwam ons na de dienst weer ophalen. Tijdens de lunch zegt mijn zoon ineens tegen mijn man: ‘Ik begrijp niet dat jij niet gelooft.’ Vervolgens vertellen mijn zoon en dochter over de bijzondere genezingen die zij bij Martin Koornstra hadden gehoord. En zo gaat het elk jaar. Aan het einde van de week zijn de kinderen vooral bezorgd over hun vader. Voor mij zo duidelijk dat deze week hen zoveel brengt, en dat het geloof in God en Jezus vervolgens een vanzelfsprekendheid is. In hun omgeving is er eigenlijk niemand die gelovig is. Hier treffen ze leeftijdsgenoten die God wel kennen en geloven. Wie weet komt mijn man ook nog eens mee… Super bedankt voor het organiseren van deze zomerweek!’

Ik verzeker jullie: als iemand tegen die berg zegt: “Kom van je plaats en stort je in zee,” en niet twijfelt in zijn hart, maar gelooft dat gebeuren zal wat hij zegt, dan zal het ook gebeuren.

Marcus 11:23 – NBV